برگزاری کنگره بزرگداشت آیت الله شاه آبادی در مسجد سراج الملک

به گزارش پایگاه اطلاع رسانی محراب، حجت الاسلام سعید کرمی، معاون فرهنگی و اجتماعی مرکز رسیدگی به امور مساجد از برگزاری دومین سلسله نشست ستارگان محراب در سال 93 خبر داد گفت: دومین  نشست ستارگان جاوید با هدف بزرگداشت و گرامیداشت مقام آیت الله شاه آبادی  29 آبان ماه در مسجد سراج الملک تهران، مسجد و سنگر فعالیت وی برگزار می شود.

وی بیان کرد: پیش از این مراسم بزرگداشتی برای آیت الله برهان و شیخ محمد حسین زاهد از سوی مرکز رسیدگی به امور مساجد، برگزار شده بود که مورد استقبال قرار گرفت به همین جهت بنا داریم این سلسله بزرگداشت ها را ادامه دهیم.

حجت الاسلام کرمی ادامه داد: بزرگداشت مفاخر ائمه جماعات، سلسله نشست هایی است که با هدف تقویت هویت فرهنگی مساجد و هم چنین تقویت انگیزه ائمه جماعات برپا می شود و این سلسله نشست ها به صورت ماهانه برگزار می شود.

وی اظهار کرد: در حال حاضر فهرستی از مفاخر ائمه جماعات مرحوم تهیه شده است که هر ماه بر اساس این فهرست، نشست هایی در مساجد همان ائمه جماعات برگزار می شود. بعد از برگزاری این سلسله نشست ها، فهرستی از مفاخر ائمه جماعاتی که منشأ اثر بوده اند و در قید حیات هستند تهیه  و نشست هایی برای قدردانی و بزرگداشت آن ها نیز برگزار می شود.

عارف کامل و فقیه مبارز، آیت الله میرزا محمدعلی شاه آبادی در سال 1292 قمری در اصفهان در بیت فقیه ربانی، آیت الله میرزا محمدجواد اصفهانی (حسین آبادی) رحمة الله دیده به جهان گشود و با تربیت شاگردان و تألیف کتب گرانبها خدمات شایانی به شیعیان کرد. وی مقدمات علوم را نزد پدر آموخت و آن گاه در کلاس درس برادر بزرگترش (شیخ احمد مجتهد) که یکی از اساتید معروف آن روز اصفهان بود حاضر شد و چون به دهمین بهار عمر قدم نهاد در درس آیت الله میرزا هاشم خوانساری (نویسنده کتاب مبانی الاصول) شرکت نمود و معلم درس ریاضیات وی نیز آقا میرزا عبدالرزاق سرتیپ بود.

در سال 1304 ق ناصرالدین شاه قاجار، آیت الله بید آبادی (شاه آبادی) پدر محمد علی شاه آبادی  را به همراه دو فرزندش محمدعلی و علی محمد به ترهان تبعید کرد و وی در تهران در درس فقه و اصول آیة الله میرزا حسن آشتیانى - که خود از شاگردان بزرگ آیت الله شیخ مرتضى انصارى بود - شرکت کرد و فطرت توحیدى و عشق به شناخت معارف الهى او را به درس فلسفه حکیم بزرگ میرزا ابوالحسن جلوه مشتاق ساخت . وی در سال 1312 ق اولین و بهترین استاد خود یعنی پدر مهربانش را از دست داد ولی این حادثه تلخ نتوانست در روح او خللی ایجاد کند و به رغم مشکلات فراوان به تحصیل ادامه داد. وی حدود شانزده سال در تهران اقامت کرد و در این مدت علاوه بر تحصیل به تدریس اشتغال داشت.

در سال 1320 ق. میرزا محمدعلی به قصد عزیمت به نجف اشرف و حضور در درس آیت الله العظمی محمدکاظم خراسانی (مشهور به آخوند خراسانی) ابتدا راهی اصفهان شد و پس از دو سال اقامت در آن جا راهی نجف گردید.

آیت الله شاه‎آبادی بعد از هشت سال اقامت در عراق به رغم میل باطنی خود و به خاطر درخواست مادرش - که دوری از دیگر فرزندان کاسه صبرش را لبریز کرده بود - به طرف ایران حرکت کرد و آن گاه که علمای سامرا دریافتند که ایشان در حال آماده‌سازی وسایل سفر برای حرکت به طرف ایران است با اصرار زیاد از ایشان خواستند که در سامرا بماند ولی ایشان رضایت مادر را که رضایت خداوند در آن بود به تدریس و اقامت در سامرا ترجیح داده و به طرف اصفهان به راه افتاد.

چون مردم تهران از ورود آیت الله شاه‌آبادی به ایران مطلع شدند از ایشان خواستند که به تهران برود و وی پذیرفت و چون منزل ایشان در خیابان شاه‌آباد (جمهوری اسلامی کنونی) بود به آیت الله شاه‌آبادی معروف شد. ایشان نخست در منزل اقامه جماعت و سخنرانی می‎نمود و بعد سنگر را به مسجد سراج الملک واقع در خیابان امیر کبیر تهران منتقل کرد.

ویژگیهاى اخلاقى

اولین ویژگـى ایـن عارف واصل، سجایاى اخلاقـى خاص و ظریف ایشان بـوده که شاگردش حضرت امام خمینى (ره) را تحت تاثیر قرار داده و مجذوب ساخته بـود تا حدى که ایشان در حق استاد خود فرمودند: مـن در طـول عمـرم روحـى به لطافت و ظرافت آیت الله شاه آبـادى ندیدم. از دیگر ویژگیهاى ایشـان بـود که بـا ایـن مقـام والاى علمـى، اصرار داشت براى عمـوم مردم صحبت کرده و معارف الهى را به آنان تعلیم و تفهیـم کند و گاهى که به ایشان عرض مى شد ایـن مطلب را معلـوم نیست غیر اهل علـم بفهمند و درک کنند، جـواب مـى دادند بگذاریـد ایـن مطـالب به گـوش همیـن هـا هـم بخـورد.