به گزارش پایگاه تخصصی مسجد به نقل از خبرگزاری شبستان ، آیت الله هاشم هاشم زاده هریسی، عضو مجلس خبرگان رهبری، در آستانه روز جهانی مسجد در مسجد صاحب الزمان(عجل الله تعالی فرجه الشریف) تبریز با بیان اینکه مسجد از مسائل اولیه و مهم مربوط به اسلام است، خاطرنشان کرد: ما اگر بخواهیم در رابطه با مسجد اقدامات شایسته ای را در تمام ابعاد انجام دهیم ابتدا باید اهمیت مسجد را درک کنیم و مسجدشناس باشیم.
وی افزود: اول باید اهمیت مسجد برای مردم و مسئولان تبیین شود و بعد به سراغ بیان ویژگی های مسجد برویم، مسجد مقدس ترین نقطه روی زمین است و خانه خدا بر روی زمین عنوان شده است.
آیت الله هاشم زاده ادامه داد: مسجد کانون ایمان، تقوا و هدایت است و اگر ایمانی در جامعه باشد از مسجد نشأت گرفته است.
عضو مجلس خبرگان رهبری مسجد را جایگاه عبادت و پرستش الهی دانست و تصریح کرد: زیباترین عمل یعنی عبادت در مسجد صورت می گیرد و محل نزول رحمت و برکت الهی است.
آیت‌الله هاشم زاده هریسی بر ضرورت ترویج فرهنگ مسجد سازی تاکید کرد و گفت: مسئله اول تأسیس و تجهیز مساجد است، مساجد به عنوان ظرف و قالب هدایت، تربیت، انسان سازی است و این ظرف و قالب باید هنرمندانه و ارزشمند ساخته شود.
وی ادامه داد: مساجد باید پاک و فعال نگهداری و برای انسان سازی و تربیت انسان‌ها آماده شود، در مساجد سیاست گذاری و برنامه ریزی صحیح و متناسب باید با اهداف مساجد صورت گیرد تا مساجد به صورت دانشگاهها و مراکز تربیتی، هدایتی درآیند.
این استاد حوزه علمیه با تاکید بر اینکه مساجد باید مانند دانشگاه اداره شوند، خاطرنشان کرد: امام جماعت باید قبل از همه در آن حضور داشته باشد و بعد از همه باید از مسجد خارج شود،دست‌اندرکاران مساجد باید مسجد شناس بوده و با اهداف آن آشنایی داشته باشند.
آیت الله هاشم زاده هریسی افزود: مساجد باید مراکز علمی، تربیتی، بهداشتی، مراکز خیریه و ... داشته باشد و مردم احساس نیاز به مسجد داشته باشند، چرا که مسجد خانه خداست و همه کارهای خوب باید از خانه خدا نشأت بگیرد، در هر محله، مسجد باید نیاز مردم را تأمین کند و مشکلات مردم را حل کند.
وی با تاکید بر اهمیت وجود سعه صدر در متولیان مساجد گفت: باید به حدی در مسئولان مساجد سعه صدر وجود داشته باشد که همه افراد را به مسجد راه بدهند و زمینه حضور افراد بد و خوب شدن آن ها را فراهم کنند.
عضو مجلس خبرگان رهبری ادامه داد: مسئله جذب و اصلاح کردن راه دارد و با زور نمی شود، البته بعضی مواقع زور و مجازات لازم است و باید باشد چرا که عقلی و منطقی و شرعی است؛ اما مجازات و زور در حداقل ضرورت و اصلی ثانوی است، اصل اولیه محبت و حرمت و دلسوزی و برادری و باهم بودن است.