مقاله/روز مباهله؛ روز حقانیت اسلام و اهل‌بیت(علیهم‌السلام)

زمانی که اسلام به واسطه جریان فتح مکه و جنگ‌هاى دیگر گسترش یافت و نیرومند شد، هیئت‌هاى مختلفى براى بررسى اسلام و اوضاع و احوال مسلمانان به عربستان اعزام شدند. از جمله هیئت‌هایى که به مدینه آمدند، مسیحیان نجران (شامل ابو حارثه کشیش بزرگ نصاراى نجران به همراهى سى تن از مردان مسیحى آن شهر از جمله عاقب و سید) بودند. این افراد نزد پیامبر ^{صلی الله علیه و آله} آمدند و گفتند: «اى محمد درباره بزرگ ما حضرت مسیح ^{علیه السلام} چه می‌گویى؟» پیامبر فرمود: «مسیح بنده خدا بود که خدا او را به نبوت برگزید.» ابوحارثه گفت: «اى محمد! آیا براى او پدرى می‌شناسی که او را به وجود آورده باشد؟» پیامبر فرمود: «جریان زناشوئى در کار نبوده تا پدر داشته باشد.» کشیش نجرانی برای اثبات ادعای خود مبنی بر الوهیت عیسی، گفت که آیا هرگز دیده ای که فرزندی بدون پدر متولد شود؟ (کنایه از اینکه عیسی چون بدون پدر متولد شده است، واجد ویژگی الوهی است).در این هنگام بود که آیه «إِنَّ مَثَلَ عیسى‏ عِنْدَ اللَّهِ کَمَثَلِ آدَمَ خَلَقَهُ مِنْ تُرابٍ ثُمَّ قالَ لَهُ کُنْ فَیَکُونُ (آل عمران: 59)» نازل شد تا با دلیل برهانی، پاسخی برای ادعای مسیحیان باشد. آیه مذکور اشاره به آن دارد که خلقت عیسی مانند خلقت آدم است که خدا آدم را از خاک (و بدون پدر و حتی بدون مادر) آفرید و عدم ولادت از پدر، دلیل بر بشر نبودن و خدا بودن یک موجود نیست. بعد از اینکه حقیقت در مورد عیسی روشن شد و جای هیچ شک و تردیدی باقی نماند، باز مسیحیان نپذیرفتند و اینجا بود که آیه مباهله نازل شد و خداوند متعال خطاب به رسول خود فرمود: «فَمَنْ حَاجَّکَ فیهِ مِنْ بَعْدِ ما جاءَکَ مِنَ الْعِلْمِ فَقُلْ تَعالَوْا نَدْعُ أَبْناءَنا وَ أَبْناءَکُمْ وَ نِساءَنا وَ نِساءَکُمْ وَ أَنْفُسَنا وَ أَنْفُسَکُمْ ثُمَّ نَبْتَهِلْ فَنَجْعَلْ لَعْنَتَ اللَّهِ عَلَى الْکاذِبینَ (آل عمران:61)».        ادامه مقاله »»»