به گزارش پایگاه تخصصی مسجد ، سال 96 انتخابات شورای شهر و ریاست جمهوری در کشور اسلامی ما ایران برگزار می شود و بر سبیل گذشته مساجد یکی از محل‌های اخذ رای هستند. با این حال مساجد نباید جانب کاندیدا یا حذبی را در طول انتخابات بگیرند. البته این امر خواسته مقام معظم رهبری و ریاست مرکز رسیدگی به امور مساجد استان تهران است. اما طبق گفته حجت الاسلام حاج علی اکبری ریاست مرکز، مساجد وظیفه دارند تا چگونگی انتخاب اصلح را تبیین کنند. این یادداشت که به قلم حجت الاسلام ابوالقاسم علیزاده امام جماعت مسجد حضرت ولی عصر(عج) شهرک محلاتی به رشته تقریر در آمده است که نقش مساجد را در انتخابات تبیین می‌کند.
مسجد و مدیریت جامعه
مسجد، به عنوان سنگر اصلی انقلاب، همواره دارای ظرفیتی است که می‌تواند به عنوان پشتوانۀ انقلاب و نظام اسلامی، ایفای نقش کند. البته متأسفانه بعد از پیروزی انقلاب، از یک حیث نسبت به شأن و جایگاه مسجد بی‌مهری و کم‌توجهی صورت گرفته و خسارات زیادی از این رهگذر متوجه ما شده است؛ متأسفانه مسجد، به عنوان مبدأ، پایگاه اولیه و سنگر اصلی انقلاب، کم‌کم به حاشیه رانده شد و این خود خسارتی بزرگ به شمار می‌رود.
اگر نظام سیاسی برآمده از فرهنگ مسجدی، یعنی انقلاب دینی، انقلاب مکتبی، انقلاب اسلامی که ریشه در مسجد و فرهنگ مسجد داشت، را با همان رویکردهای مسجدی، نه با یافت‌ها و ذهنیت‌های لیبرال دموکراسی غرب و مدل‌های بیرونی، مدیریت می‌کردیم، قطعاً در حوزه‌های مختلف از جمله اقتصاد و فرهنگ دینی و اسلامی در سطح جامعه توفیقات بیشتری به دست می‌آوردیم.
مسجد و انتخابات
مسجد، محل اجتماع مردم و مؤمنین است و این اجتماعات ،اگر دارای روح و قابلیت تأثیر باشد، قطعاً برای پاسداری از ارزش‌های انقلاب ،مانند عرصۀ انتخابات و حضور مردم در صحنه‌های مختلفی که مرتبط با اصل حاکمیت است، هم می‌تواند اصلی‌ترین کانون و پشتوانه باشد.
با عنایت بر اینکه تجلی حضور مردم، به تصویر کشیدن دموکراسی واقعی و در واقع اعلان رأی و نظر مردم تلقی می‌شود، بالطبع با عنایت بر ظرفیت‌های مساجد ،چه در حوزۀ روشنگری، چه در حوزۀ گفتمان‌سازی، چه در حوزۀ تشویق و ترغیب مردم برای حضور پای صندوق‌های رأی، می‌تواند تأثیرات شگرفی را به دنبال داشته باشد.
اگر ما همه چیز حاکمیت و نظام جمهوری اسلامی ،مخصوصاً موضوعاتی که به مردم بر می‌گردد، را با محله‌محوری و مسجد‌محوری جهت و سامان دهیم، نتیجۀ بهتری حاصل خواهیم کرد.
بنابراین باید به مسجد بازگردیم؛ از مسجد شروع کنیم و به مسجد هم ختم کنیم؛ چرا که الزامات حاکمیت دینی و نظام ولایی این‌گونه اقتضا می‌کند.
امام جماعت و انتخاب اصلح
در انتخاب اصلح، موضوع، محورها و مؤلفه‌های اصلی است که دغدغۀ ما در انتخابات را تشکیل می‌دهد؛ پس از آن می‌توان برای انتخاب اصلح گام برداشت. همۀ این موارد را هم می‌توان در حوزۀ بصیرت‌افزایی و گفتمان‌سازی به نحوی متوجه تریبون‌داران و هادیان افکار عمومی مردم از جمله ائمۀ جماعت مساجد دانست.
اگر امام جماعت یک مسجد از این حیث دارای آگاهی و عالم به زمان ،به نحوی که در روایات آمده، بود و مسائل و شرایط را خوب فهم کرد، می‌تواند به خوبی در برابر افکار عمومی نقش‌آفرینی و هدایت‌گری کند.
چند محور اساسی در حوزۀ انتخابات وجود دارد که همگان به ویژه خواص امت و از میان خواص امت، علما و روحانیت و ائمۀ جماعات مساجد باید مورد عنایت و توجه قرار دهند:
یک: حضور مردم به عنوان یک اصل تکلیف‌مدارانه و واجب در انتخابات است. در نظام اسلامی، شرکت در انتخابات و رأی دادن، یک تکلیف است چرا که حضور مردم در آن، یک پشتوانه است. بنابراین باید برای تثبیت آن، پای صندوق حاضر شد. نکته اینجا است که چه کسی باید این نگاه تکلیف‌مدارانه را تبیین و توجیه کند؟ طبیعتاً کسانی نقش هدایت‌گری افکار را به عهده دارند که از جملۀ آنها، ائمۀ جماعات مساجد هستند که می‌توانند در این زمینه ایفای نقش کنند.
دو: دومین اصل مطرح در ارتباط با اصل انتخابات در نظام اسلامی، مشارکت حد اکثری می‌باشد که در واقع، یک مؤلفۀ تولید قدرت و اقتدار ملی است.
هر چه انتخابات پر شورتر باشد، عظمت ملت ایران بیشتر در چشم مخالفان و هم دوستان بیشتر می‌شود؛ مخالفان و دشمنان انقلاب، نظام و ملت را مأیوس و دوستان را امیدوار و خوشحال می‌کند. مشارکت حد اکثری را کسانی مانند ائمۀ جماعات که زبان نافذ، تریبون و فرصت ایجاد گفتمان در سطح جامعه را دارند، باید ایجاد کنند.
سه: انتخابات در ایران، مظهر مردم‌سالاری دینی و دموکراسی واقعی است؛ علی‌رغم اینکه امروزه در دنیا بسیار از دموکراسی دم می‌زنند، دموکراسی حقیقی و واقعی که با تکلیف‌مداری همراه است، به صورت منحصر به فردی در ایران وجود دارد. امام خمینی(ره) می‌فرمایند: «ممکن است دموکراسی مطلوب ما با دموکراسی‌هایی که در غرب است، مشابه باشد، اما دموکراسی‌ای که ما می‌خواهیم به وجود آوریم، در غرب وجود ندارد و دموکراسی اسلامی، کامل‌تر از دموکراسی غرب است.»1 کسی که سرنوشت کشور را به نحوی رقم می‌زند، عمل خود را به نوعی تکلیف و عبادت تلقی می‌کند و قطعاً مهم‌ترین موضوع مد نظر کسی که با این دید به انتخابات نگاه می‌کند، آگاهی داشتن و انتخاب اصلح است و در این عرصه، با دوری از هوای نفس و خواسته‌های حزبی، جناحی و گروهی، فراتر از این‌ها را مد نظر قرار می‌دهد. کسی که حضور در انتخابات را عبادت می‌داند، اعتلای ارزش‌های انقلابی و دینی را در نظر می‌گیرد و در انتخابات، به انتخاب اصلح می‌رسد.
چهار: چهارمین مؤلفه‌ای که در این رابطه مطرح است، این است که مردم، کانون اصلی قدرت نرم در جمهوری اسلامی هستند، بر اقتدار و عزت نظام، کشور و حاکمیت می‌افزایند و با همین حضور پر شور خود، دشمنان را سرکوب می‌کنند. بر این اساس، باید مسائل –به ویژه انتخابات سال 1396، را هوشمندانه رصد کرد. انتخابات، عنصری است که حتی دشمنان برای ضربه زدن به نظام، روی آن برنامه‌ریزی کرده‌اند و ،به اعتراف خودشان، می‌خواهند با تغییر ذائقۀ مردم، به وسیلۀ صندوق رأی و با رأی خود مردم، نظام را به فروپاشی برسانند و فاتحۀ انقلاب را بخوانند.
نتیجه
با عنایت بر نکاتی که بیان شد، از جمله کسانی که می‌توانند مردم را برای یک انتخاب پر شور و آگاهانه هدایت کنند، ائمۀ جماعات مساجد هستند و مسجد، مأمن افکار جامعه برای شناخت اصلح است.
انتخاب آگاهانه می‌تواند بر اساس 1. اعتقاد به اسلامی بودن مبانی نظام، 2. حفظ وحدت جامعه در موقعیت‌های دشوار و 3. شناخت کامل از مشکلات اساسی جامعه باشد. فردی که دارای این مبانی باشد، ولایت را می‌شناسد و تمام تصمیمات خود را برای مردم اتخاذ می‌کند. چنین است که انتخاب اصلح محقق می‌شود.
پی‌نوشت:
(1) صحیفۀ امام: جلد ۴/۳۱۴.